Foto: Gerrit Nieboer

Hannah Ytsma (Putten, 1991) is beeldend kunstenaar. Ze studeerde in 2015 af aan de modeopleiding van het Alfa College in Groningen. Van jongs af aan experimenteert ze met verschillende kunstvormen; ruimtelijk, grafisch, kleding ontwerpen, muziek componeren en schrijven.

De eerste geometrisch-abstracte werken ontstonden als driedimensionale vertaling van haar eigen schilderijen, geïnspireerd door de techniek die Jan Schoonhoven gebruikte. De ruimtelijke objecten werden een blijvende uitingsvorm. Haar inspiratiebronnen vindt ze voornamelijk in wiskundige vormen, patronen die ze tegenkomt in haar omgeving, architectuur en in de heilige geometrie.


In 2023 toonde ze haar werk voor het eerst tijdens een expositie in de Alte Maschinenhalle in Oldenburg (Dld) en op 25 mei 2025 hield ze open atelier tijdens de open dag van de Biotoop in Haren.

In oktober 2026 doet ze mee met de expositie “Er is meer tussen zwart en wit” in het Kunstencentrum K38 in Roden. De expositie loopt van 2 oktober 2026 t/m 1 november 2026.


Chaos en het verlangen naar sereniteit – wit is nooit helemaal wit

Inspiratie voor mijn werken, vind ik vooral in wiskundige vormen en de heilige geometrie. Wat mij daarin aantrekt is een orde en ritme wat harmonisch voelt.

Als kind groeide ik op in de bouw, in een huis in wording, dat nooit helemaal af was. Mijn grootvader, die architect is en tevens ook kunstenaar, maakte maquettes en bouwtekeningen. Hij en mijn vader bouwden samen ons huis. Het bouwproces keert terug in de manier waarop ik mijn kunst vormgeef. Karton, papier-maché en witte verf zijn mijn bouwmaterialen.

De chaos die een bouwplaats met zich mee brengt, geeft ook een innerlijke onrust die ik veel heb ervaren – ook doordat ik veel verhuisd ben in mijn leven. Mijn maakproces is een zoektocht naar een diepe staat van kalmte, een verlangen om de omgeving sereen te maken, om zo rust te ervaren. Tegelijkertijd voel ik me thuis in die chaos, in het proces van wording.

Als ik bouw met karton is dat rommelig en chaotisch. Een laag papier-maché maakt het werk een eenheid en de lagen witte verf brengt de rust waarnaar ik verlang. Toch is wit nooit helemaal wit. Het is kwetsbaar en wordt onvermijdelijk weer vies. En het licht dat over de vormen valt, werpt schaduwen over het werk en maakt dat wit een grijs kan worden. Zo is de sereniteit die ik probeer de creëren geen zuivere toestand, te midden van het chaotische leven. Daar waar tegenstrijdigheden elkaar ontmoeten, ontstaat expressie. Het is juist deze tegenstrijdigheid, het schaduwspel dat mijn werk interessant maakt.

Wat ontstaat is een spanningsveld dat ik probeer te doorgronden: tussen wording en voltooien, chaos en orde, schaduw en licht – tussen zwart en wit.

Hannah Ytsma, Groningen, 28 september 2026, begeleidende tekst voor de expositie 'Er is meer tussen zwart en wit'.